نام دیگر دوزخ

نام دیگر دوزخ با الهام از اساطیر ایران و جهان سروده شده است. نیایش آغاز منظومه به شیوه‌ی شعرای یونان به صورت خطابه‌ی سراینده به درگاه الاهگان شعر است. و خود منظومه از آن‌جا آغاز می‌شود که خواهری جسد برادر جنگجوی خود را بر آتش مقدس می‌نهد و او را به کمک اوراد زنده می‌کند تا شرح سفر خود را باز گوید: اسطوره‌ها و تاریخ یک‌بار دیگر جان می‌گیرند. این منظومه شرح هبوط و عرفات انسان معاصر است. سفری به تاریخ و اسطوره و بازگویی عشق و مرگ و جنگ و حیات به روایت سواری مرده که می‌تواند انسان مجسم همه‌ی قرون حیات بشر باشد.

بخشی از کتاب

بر کرانه ی بیبلوس صوری به خویش مان می خواند و ما با کالبدها و استخوان های متفرق از غبار برمی خیزیم تا در نگاه تو قضاوت شویم: ای زندگی که ترا نزیسته ایم!