خان و دیگران

در مجموعه داستان «خان و دیگران» یک داستان بلند و سه داستان کوتاه از عبدالحسین نوشین گرد آورده شده است
داستان بلند (خان و دیگران) و سه داستان کوتاه (میرزامحسن، فاطی، و استکان شکسته) در این داستانها، مسائل اجتماعی، شکاف طبقات و فقر توده ی مردم به تصویر کشیده شده است.
که همگی در سال‏های حیات او منتشر شده، و پس از آن به‏ دست فراموشی سپرده شده ‏اند. هر چهار داستان کمیاب و نایاب‏اند.
در مجموعه حاضر، خوانندگان با یکی از عرصه‏‌های فعالیت نوشین آشنا خواهند شد، که بی‌شک شخصیت، دیدگاه‏‌ها و گرایش‏‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی وی را توضیح خواهد.

در کوچه‌های شهر قوچان برف سنگین چندروزه تلمبار شده. فقط در خیابان مرکزی، تنها خیابان پهن و آسفالته‌ی شهر، به واسطه‌ی رفت‌وآمد کامیون‌ها، که بین مشهد و درگز رفت‌وآمد می‌کنند، تل برف دیده نمی‌شود. باد شدیدی صفیرزنان از جنوب می‌وزد، برف پوک را از بام‌ها و پیاده‌روها به خیابان می‌ریزد و به پیش می‌راند. خیابان در تابش ماه گویی نهری از شیر است که به طرف شمال روان است. قندیل‌های بزرگ از ناودان‌های کوچه‌ها سرازیر شده. شاخه‌های خشک و یخ‌زده‌ی درخت‌ها بر اثر باد به هم می‌خورد و با خش‌خش بی‌طنین و غم‌انگیزی صدا می‌کند.
سرما و باد مردم را به خانه‌ها رانده. راهگذری دیده نمی‌شود. انگار شهر از سکنه خالی است. در خیابان فقط چراغ نفتی چند دکان عرق‌فروشی و بقالی از دور سوسو می‌زند. گاهی زوزه‌ی سگی به گوش می‌رسد و یا دیر به دیر کامیونی از خیابان می‌گذرد.