رویدادها
سخنی كوتاه در ارتباط با ممیزی كتاب در وزارت ارشاد
شعر معاصر در ايران غريب مانده است
توليد كتاب متناسب با نیاز جامعه در حوزههایی خاص و موثر از جمله کارهایی است که اسباب توفیق یک ناشر را فراهم میسازد. آنچه مورد نقد و بررسي ست ممیزی کتاب است كه همواره برای نویسندگان و ناشران کشورمان چالشی کهنه تلقی مي شود كه همچنان سال هاست تغییر چشمگیری در این حوزه مشهود نبوده و نیست.
کتابي كه مورد نقد و ارزيابي صحيح قرار مي گيرد بسیار مي تواند قابل توجه تر و مهمتر بازار نشر را در برمي گيرد؛ اما بي توجه به اين مهم ممیزان كتاب پس از بررسی و اعمالِ نظرهاي سليقه اي یا كتاب را غیرقابلچاپ اعلام میکنند یا مواردی را برای حذف، تعدیل یا تغییر پیشنهاد میكنند و در نهايت بندرت كتاب را بدون تغییر، قابلچاپ میدانند و در آخر ناشران به جبر با اعمال اصلاحات احتمالی، کتاب را مي توانند با اصلاحيه و تعديل به چاپ برسانند.
آنچه قابل ذكر و توجه مي باشد اين است كه در كشورهاي ديگر مميزي كار مردم است نه مجموعه و سازمان هاي دولتي كه با نداشتن یک سازوکار مشخص در ممیزی و اعمال آن بهصورت سلیقهای منجر به ایجاد مشکلاتی برای نویسندگان و متصدیان بازار نشر شده و همچنان میشود و با ايجاد اين فضا در جامعه بازار سیاه کتاب که در آن کتابهای برخی مولفين بهصورت ممنوع و افست توسط فروشندگان خیابانی کتاب به فروش میرسد رشد مي كند.
بسياري از ناشران معتقدند که بعضی از ممیزیها، بر اساس اعمال سلیقه انجام میشود، و اينكه براستي اگر نهادي پويا در حوزه نقد كتاب وجود داشت ديگر مميزي كتاب جايگاهي نداشت. از بختِ بد شاخصها همان اصول و قواعد مندرج در مجموعه ضوابط نشر کتاب تحت عنوان «مصوبۀ اصلاحی اهداف، سیاستها و ضوابط نشر کتاب» بوده و هست و در واقع، یک مجموعۀ ضوابط و حدودی وجود دارد که مصوب شورایعالی انقلاب فرهنگی است كه سال هاست به يك صورت اعمال مي شود.
مژگان اكبري
بهمن ماه ٩٦